این واقعیت اداره یک رستوران کوچک در بریتانیا در حال حاضر است. این یک معجزه است که زنده می مانیم | مندی یین

آدر رستوران من، یک بار لاکسا مالزیایی در شمال لندن، یک بشقاب مشترک مرغ سرخ شده در منو داریم. این فقط یک مرغ سرخ شده قدیمی نیست. به جای بال، از نوارهای ران مرغ نرم استفاده می کنیم که قبل از لایروبی شدن در تخم مرغ ها و یک پوشش آرد گرمی تند، در خمیر ادویه ساتای قرار می گیرند. در روغن سرخ می شود و با سس بادام زمینی برشته سرو می شود. 13 پوند قیمت دارد.

ممکن است فکر کنید که زیاد به نظر می رسد و به نظر می رسد تعداد کمی از مشتریان موافق باشند: ما نظراتی دریافت کرده ایم که در آن مردم از قیمت های “گران” ما شکایت دارند. من انگیزه را درک می کنم. زمان سختی برای اکثر مردم است و غذا خوردن در بیرون به یک امر لوکس تبدیل شده است. اما اجازه دهید کل هزینه های اداره یک رستوران را با استفاده از مرغ سوخاری به عنوان مثال برش بزنم.

پس از حذف 20٪ مالیات بر ارزش افزوده از 13 پوند، 10.80 پوند باقی می ماند که موارد زیر را از آن کسر می کنیم:

مرغ و سایر مواد: 3 پوند
پرسنل: 4.50 پوند
نرخ اجاره و تجارت: 2 پوند
چراغ ها، گرمایش/AC، سرخ کن: 1 پوند

زمانی که همه چیز در نظر گرفته شود، این یک سود 30p است.

چرا این را به شما می گویم؟ برای روشن کردن این موضوع: اگر به جای زنجیره‌های بی‌پایان، رستوران‌های مستقل و محلی در خیابان اصلی خود را دوست دارید، وقت آن است که از ما حمایت کنید و دولت را وادار به اقدام کنید. زیرا پس از همه گیری و اکنون با بحران تورم، با انقراض روبرو هستیم.

همانطور که یک عنوان اخیر در مجله تجاری مجله رستوران بیان کرد: «همان‌نوازی با «ورشکستگی‌های بی سابقه» مواجه می‌شود، زیرا کسب‌وکارها همچنان تحت تأثیر «طوفان کامل» فشار هزینه‌ها قرار می‌گیرند.» اما تصویر برای همه یکسان نیست. رستوران‌های گوردون رمزی توانست گردش مالی خود را در آخرین سال مالی خود سه برابر کند (78.9 میلیون پوند در سال 2022 از 26.2 میلیون پوند در سال 2021)، با تصاحب سایت‌هایی از زنجیره‌های همبرگر رقیب، مانند بایرون برگر.

بسیاری از بازیگران بزرگ می توانند در مذاکرات بررسی اجاره بها خوش بین باشند، زیرا شرط مطمئن تری برای صاحبخانه خود هستند. آنها دسترسی بسیار آسان تری به منابع مالی بیشتری دارند، چه از طرف سهامداران یا بانک ها. آنها قدرت خرید بیشتری نسبت به تامین کنندگان و صرفه جویی در مقیاس خود دارند که منجر به ارائه قیمت های پایین تر به مشتریان می شود. قیمت‌های پایین‌تر به معنای مشتریان بیشتر است، که به معنای توانایی پرداخت بیشتر به کارکنان است.

و از طرف دیگر؟ ما دو سال جنگ با مالکان داشتیم، اما مجبور شدیم اجاره کامل را بپردازیم. از دست دادن کارکنان و مجبور به استخدام و آموزش مجدد یک تیم کاملاً جدید؛ بررسی اجاره فقط به سمت بالا و افزایش نرخ کسب و کار. دستمزد کارکنان 25 درصد بیشتر از قبل از کووید و مشکل همیشگی کمبود نیروی کار که با برگزیت تشدید شد.

نظرات منفی در مورد قیمت های ما به ویژه آسیب می زند زیرا در چند سال گذشته فقط می توانستم حداقل حقوق لازم را برای کمک به بیمه ملی کافی برای دریافت مستمری دولتی بپردازم. من کم درآمدترین کارمند هستم، اما بیشترین سردرد را دارم. من خیلی دوست دارم بتوانم حقوق بیشتری به کارکنانم پرداخت کنم، اما نگران هستم که اگر مجبور شویم دوباره قیمت‌هایمان را افزایش دهیم، دیگر مشتریان از آمدن منصرف شوند.

فروش در رستوران ممکن است به سطح قبل از کووید بازگشته باشد، اما تورم همچنان به سود ناچیزی می رسد. قیمت روغن پخت و پز اکنون 36 پوند برای 20 لیتر است، در حالی که قبل از کووید 15 پوند قیمت دارد. مواد اولیه مانند شیر نارگیل، میگوی خشک، فلفل قرمز و تخم مرغ همگی حداقل 30 درصد افزایش یافته اند.

البته هزینه های آب و برق به شدت افزایش یافته است. هیچ سقف قیمت انرژی برای مشاغل وجود ندارد. من برای زنده ماندن در طول کووید یک وام برگشتی گرفتم و بازپرداخت ماهیانه 1000 پوند است. هر سه ماهه 12000 پوند اجاره و حداقل 20000 پوند مالیات بر ارزش افزوده برای پرداخت وجود دارد.

راه اندازی یک رستوران هرگز آسان نبوده است، اما هرگز به این وحشتناک نبوده است. محدودیتی برای فشار مالی و عاطفی صاحبان مشاغل مستقل وجود دارد. اما مهمتر از همه، درست نیست که کار سخت کارکنان من مورد قدردانی و کم ارزشی قرار گیرد.

تیم باورنکردنی من تقریباً همه چیز را از ابتدا در خانه انجام می دهد: تقریباً 50 کیلوگرم خمیر لاکسا را ​​هر هفته درست می کند، به غیر از پفک کاری، کراکر شنبلیله، سامبال و خمیر ادویه. هدف ما این است که بهترین چیزی را که می توانیم تولید کنیم به مشتریان خود ارائه دهیم. تهیه غذای مالزیایی نیازمند کار و مواد اولیه است.

ما به شدت و فوری به یک طناب نجات از سوی دولت نیاز داریم. به عنوان مثال، چرا ما 20٪ مالیات بر ارزش افزوده را از همه فروش ها دریافت می کنیم؟ در صنعت رستوران‌داری، مقدار کمی از مالیات بر ارزش افزوده را می‌توانید مطالبه کنید زیرا موادی که ما خریداری می‌کنیم بدون مالیات بر ارزش افزوده هستند. کاهش این نرخ، حتی به طور موقت، به 10 درصد معنای زیادی خواهد داشت – اما ماه گذشته دولت طوماری را که تقریباً 20000 امضا داشت و دقیقاً این درخواست را داشت، رد کرد. واضح است که دولت معتقد است کووید به پایان رسیده است و همه چیز برای مهمان نوازی به حالت عادی بازگشته است. این نیست.

در غیاب تغییر سیاست، تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که لطفا از رستوران‌های مستقل، کافه‌ها، بارها، کامیون‌های حمل غذا، تولیدکنندگان و فروشگاه‌های مواد غذایی تا جایی که می‌توانید حمایت کنید، و در حین انجام این کار مهربان باشید. وقتی رفتیم دلت برامون تنگ میشه